neko1witek napisał(a):Kurwa mać... 35-40 średnie, czy najniższe? Ja ostro pracowałem nad tym, żeby zejść poniżej 50 średniej. Moje najniższe średnie to chyba 46 dotychczas. Często mi się udaje trzymać poniżej 50.

neko1witek napisał(a):A jakie masz ciśnienie, że zdecydowałeś się brać betablokery?

(05-20-2026, 08:29 PM)Temper napisał(a):

neko1witek napisał(a):Kurwa mać... 35-40 średnie, czy najniższe? Ja ostro pracowałem nad tym, żeby zejść poniżej 50 średniej. Moje najniższe średnie to chyba 46 dotychczas. Często mi się udaje trzymać poniżej 50.

Najniższe i to w nocy. Miałem Holtera EKG na całą dobę założonego i w najniżej mi spadło właśnie do 35 w połowie snu, potem 40-45. Średnie spoczynkowe miałem 52, ogólnie wychodziła mi bradykardia przez 22 % czasu pomiarów. Robię pomiary ciśnieniomierzem mankietowym dwa razy dziennie i też tętno zwykle pokazuje mi  w granicach 48-55. Nie czuję żadnych problemów z tego powodu, sportowcem nie jestem, lekarz twierdzi, że taka moja natura. Jak masz te 50 z hakiem to jest ok, na siłę i tak nie zbijesz.

neko1witek napisał(a):A jakie masz ciśnienie, że zdecydowałeś się brać betablokery?

Jeszcze się nie zdecydowałem brać. Lekarz zdecydował za mnie i mi przepisał. Holter ciśnieniowy noszony przez dobę z pomiarami co pół godziny wykazał, że przez większość czasu mam ciśnienie wysokie prawidłowe, czyli ok. 131/80 i więcej. Podchodzi to pod początkowe nadciśnienie skurczowe. Moje własne pomiary robione codziennie od pół roku też taką tendencję pokazują. W nocy mam non-dipper, czyli praktycznie mi to ciśnienie nie spada w czasie snu. Zwalam to wszystko na stres i ciągłe pobudzenie układu nerwowego. Dlatego lekarz zalecił betabloker ale ostrożnie z dawką ze względu na nocną bradykardię.

Ja też dość mocno zwykle czuję skurcze serca, mam dużą świadomość jego pracy, strasznie mnie irytują ekstrasystole, czyli te dodatkowe skurcze i pauzy wyrównawcze po nich, bo faktycznie mocno je odczuwam. Albo taka natura, albo ciągły stres. Wróciłem do glicynianu magnezu wieczorem w większych dawkach, żeby się nasycić i bardziej wyluzować.

Uważam, że czasem też nie ma sensu robić zbyt dużo badań i nawet mierzyć sobie ciśnienia co chwilę. Jest coś takiego jak jatrogenia, można zepsuć sobie zdrowie przez zbytnie leczenie.

tomakin napisał(a):Inhibitory MAO? Tutaj przykładem jest miłorząb japoński.

neko1witek napisał(a):Trzeba jeszcze wziąć pod uwagę czym się mierzy. Jak dobrego masz smartwatcha.

(05-21-2026, 04:35 AM)tomakin napisał(a): (objaw oczywiście już wrócił)

Może przetestować jakieś leki obkurczające... przydałoby się wiedzieć, jaki konkretnie mechanizm w organizmie odpowiada u mnie za objaw Terry'ego. Może to być za duży, albo za mały poziom jakiejś jednej substancji, nadwrażliwość jednego, konkretnego receptora.

Inhibitory MAO? Tutaj przykładem jest miłorząb japoński. I ja to mogłem brać zarówno w 2010, jak i w 2020.

Cholercia no... takie rozszerzenie naczynek to bardzo często (chyba prawie zawsze) kwestia systemowa. Innymi słowy, to nie jest jakaś jedna substancja, której poziom za mocno się rozbujał, tylko reakcja organizmu na coś, co jest globalne. Przykładowo w marskości wątroby to zapchana żyła wrotna, plus wysokie dawki hormonów, plus wysokie dawki tlenków azotu. I pewnie jeszcze parę rzeczy. Czasem jest to rozwalone serce, czasem duże uszkodzenie głównych żył, czasem faktycznie jakiś jeden tylko hormon, ale ten hormon rozwala pomału calutki organizm. Nawet jeśli zacznie się brać substancje obkurczające, to tylko zamaskuje się objaw. No ale przynajmniej będzie wiadomo, co konkretnie jest poza skalą, a to pozwoliłoby dojść do tego, jaka jest przyczyna.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28552271/

tu opisali ten sposób na aktywację przywspółczulnego. Siadamy sobie, normalnie nie opierając się plecami, żeby w miarę prosto było, dmuchamy mocno przez 15 sekund w powiedzmy strzykawkę, starając się przepchnąć jej tłoczek (obojętnie w co się dmucha, ale w taką strzykawkę odruchowo będzie się to robić mocniej), a potem kładziemy się i podnosimy nogi pod kątem 45 stopni, kładąc je na podwyższeniu. Nie jestem pewien, czy zrobienie tego samodzielnie nie zakłóci trochę wyniku, ale nie powinno aż tak.

A sprawdzę, czy a. nie znikną mi po tym palpitacje, jakbym kiedyś miał, b. nie zniknie albo nie pogłębi się objaw Terry'ego.

Swoją drogą, palpitacji nie mam od daaaawna, podobnie jak zespołu niespokojnych nóg. Chyba coś z tego, co zrobiłem, zadziałało. Lepszy sen, to ciągłe wrażenie, że jest ostrzejszy wzrok i lepsza koncentracja, wrażenie kontroli ruchu, brak palpitacji i zespołu. No coś robię dobrze.

Spróbuję ten modyfikowany manewr